فروشگاه اینترنتی واسپور مدیکال
0 محصولات نمایش سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

بیماری آرتریت چیست

بیماری آرتریت چیست

بیماری آرتریت چیست و راه های درمان آن

بسیاری از شرایطی که بر سیستم اسکلتی عضلانی بدن شما تأثیر می گذارد و بدن را دچار اختلالات ارتوپدی نظیر استخوان درد، آرتروز، آرتریت و انواع درد در ناحیه عضلانی و مفصلی بدن می نمایند و نیاز به مراقبت بالینی توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی دارند. یکی از این بیماری ها با نام آرتریت شناخته شده و خود شامل بیماری های زمینه ای فراوانی است که در این مطلب قصد داریم در مورد آن توضیح دهیم.

 

آرتریت و بیماری های شایع متصل به آن

آرتریت و سایر بیماری های روماتیسمی شرایط شایعی هستند که باعث درد، تورم و محدودیت حرکت می شوند. آنها مفاصل و بافت های همبند اطراف بدن را تحت تأثیر قرار می دهند. میلیون ها نفر در سراسر دنیا به نوعی از آرتریت مبتلا هستند.

بیماری آرتریت چیست به معنای قرمزی و تورم (التهاب) مفصل است. مفصل جایی است که 2 یا چند استخوان به هم می رسند. بیش از 100 بیماری مختلف آرتریت وجود دارد. بیماری های روماتیسمی شامل هر شرایطی است که باعث درد، سفتی و تورم در مفاصل، ماهیچه ها، تاندون ها، رباط ها یا استخوان ها شود. آرتریت معمولاً در شرایط حادتر ادامه یافته و به آرتریت مزمن تبدیل می شود، بنابراین بهتر است قبل از اینکه این اتفاق بیفتد از روش های درمانی غیرتهاجمی نظیر استفاده از محصولات ارتوپدی مانند زانوبند طبی، مچ بند طبی، گردنبند طبی و غیره جهت کنترل وضعیت آرتریت مزمن به کاربرد.

بیماری آرتریت و سایر بیماری های روماتیسمی که باعنوان اختلالات رایج ارتوپدی شناخته می شود، در زنان شایع تر از مردان است. این مشکلات همچنین اغلب با پیری مرتبط هستند. اما معمولا افراد در هر سنی را تحت تاثیر قرار می دهند.

بیماری آرتریت چیست

 

2 شکل رایج آرتریت عبارتند از:

آرتروز: این شایع ترین نوع آرتریت است، یک بیماری مزمن مفاصل، به ویژه مفاصل تحمل کننده وزن زانو، لگن و ستون فقرات است. پوشش انتهای استخوان ها (غضروف) را از بین می برد و فضای مفصل را باریک می کند. همچنین می تواند باعث رشد بیش از حد استخوان، خار استخوانی و کاهش عملکرد شود. در بیشتر افراد با افزایش سن بروز می کند. همچنین ممکن است در افراد جوان به دلیل آسیب دیدگی یا استفاده بیش از حد از مفصل رخ دهد.

روماتیسم مفصلی: این یک بیماری التهابی پوشش های مفصلی است. التهاب ممکن است تمام مفاصل را تحت تاثیر قرار دهد. همچنین می تواند اندام هایی مانند قلب یا ریه ها را تحت تاثیر قرار دهد.

سایر اشکال آرتریت یا اختلالات مرتبط با آن عبارتند از:

نقرس: این وضعیت باعث می شود که کریستال های اسید اوریک در مفاصل کوچک مانند انگشت شست پا جمع شوند و باعث درد و التهاب در آن ناحیه گردد.

لوپوس: این یک اختلال خودایمنی مزمن است. باعث دوره‌هایی از التهاب و آسیب در مفاصل، تاندون‌ها و اندام‌ها می‌شود.

اسکلرودرمی: این بیماری خودایمنی باعث ضخیم شدن و سفت شدن پوست و سایر بافت های همبند بدن می شود.

اسپوندیلیت آنکیلوزان: این بیماری باعث می شود استخوان های ستون فقرات با هم رشد کنند. همچنین می تواند شانه ها، باسن، دنده ها و مفاصل کوچک دست و پا را درگیر کند.

آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان (JIA) یا آرتریت روماتوئید نوجوانان (JRA): این نوعی آرتریت در کودکان است که باعث التهاب و سفتی مفاصل می شود. کودکان اغلب از JRA رشد می کنند. اما می تواند بر رشد استخوان در یک کودک در حال رشد تأثیر بگذارد.

 

چه چیزی باعث آرتریت می شود؟

علت بستگی به نوع آرتریت دارد. استئوآرتریت به دلیل ساییدگی مفصل در طول زمان یا به دلیل استفاده بیش از حد ایجاد می شود. آرتریت روماتوئید، لوپوس و اسکلرودرمی در اثر حمله سیستم ایمنی بدن به بافت‌های بدن ایجاد می‌شوند. نقرس در اثر تجمع کریستال ها در مفاصل ایجاد می شود. برخی از اشکال آرتریت را می توان با ژن ها مرتبط کرد. افراد دارای نشانگر ژنتیکی HLA-B27 در معرض خطر ابتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان هستند. برای برخی از اشکال دیگر آرتریت، علت آن مشخص نیست.

چه کسانی در خطر ابتلا به آرتریت هستند؟

برخی از عوامل خطر برای آرتریت که قابل اجتناب یا تغییر نیستند عبارتند از:

  • سن: هر چه سن شما بیشتر باشد، احتمال ابتلا به آرتروز بیشتر می شود.
  • وراثت: برخی از انواع آرتریت با ژن های خاصی مرتبط هستند.
  • جنسیت: زنان بیشتر از مردان به آرتریت مبتلا می شوند.

عوامل خطری که ممکن است اجتناب شود یا تغییر کند عبارتند از:

وزن: اضافه وزن یا چاقی می تواند به مفاصل زانو آسیب برساند. این می تواند آنها را بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز قرار دهد.

جراحت: مفصلی که در اثر جراحت آسیب دیده است، در برخی مواقع بیشتر احتمال دارد به آرتریت مبتلا شود.

عفونت: آرتریت واکنشی می تواند مفاصل را پس از عفونت تحت تاثیر قرار دهد.

شغل شما: کارهایی که شامل خم شدن یا چمباتمه زدن مکرر است می تواند منجر به آرتریت زانو شود.

علائم بیماری آرتریت چیست؟

علائم هر فرد ممکن است متفاوت باشد. شایع ترین علائم عبارتند از:

  • درد در 1 یا چند مفصل که از بین نمی رود یا عود می کند
  • گرمی و قرمزی در 1 یا چند مفصل
  • تورم در 1 یا چند مفصل
  • سفتی در 1 یا چند مفصل
  • مشکل در حرکت 1 یا چند مفصل به صورت عادی

این علائم می تواند شبیه سایر شرایط سلامتی باشد. همیشه برای تشخیص به پزشک خود مراجعه کنید.

آرتریت چگونه تشخیص داده می شود؟

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما سابقه پزشکی شما را تحت نظر می گیرد و شما را معاینه می کند. آزمایشات نیز ممکن است انجام شود. اینها شامل آزمایشات خون مانند:

  • آزمایش آنتی بادی ضد هسته ای (ANA): این سطح آنتی بادی در خون را بررسی می کند.
  • شمارش کامل خون (CBC): این بررسی می کند که آیا سطح گلبول های سفید، گلبول های قرمز و پلاکت خون شما طبیعی است یا خیر.
  • کراتینین: این آزمایش بیماری کلیوی را بررسی می کند.
  • سرعت رسوب گذاری: این آزمایش می تواند التهاب را پیدا کند.
  • هماتوکریت: این آزمایش تعداد گلبول های قرمز را اندازه گیری می کند.
  • آزمایشات آنتی بادی RF (فاکتور روماتوئید) و CCP (پپتید سیترولینه حلقوی): اینها می توانند به تشخیص آرتریت روماتوئید کمک کنند. آنها همچنین می توانند شدت بیماری را ارزیابی نمایند.
  • شمارش گلبول های سفید: این سطح گلبول های سفید خون را بررسی می کند.
  • اسید اوریک: این به تشخیص نقرس کمک می کند.

آزمایشات دیگری نیز ممکن است انجام شود، مانند:

  • آسپیراسیون مفصل (آرتروسنتز): نمونه کوچکی از مایع سینوویال از مفصل گرفته می شود. برای بررسی وجود کریستال ها، باکتری ها یا ویروس ها آزمایش می شود.
  • اشعه ایکس یا سایر آزمایشات تصویربرداری: اینها می توانند نشان دهند که مفصل چقدر آسیب دیده است.
  • آزمایش ادرار: این کار پروتئین و انواع مختلف سلول های خونی را بررسی می کند.
  • تایپ بافت HLA: این به دنبال نشانگرهای ژنتیکی اسپوندیلیت آنکیلوزان است.
  • بیوپسی پوست: نمونه های بافت ریز برداشته می شوند و زیر میکروسکوپ بررسی می شوند. این آزمایش به تشخیص یک نوع بیماری آرتریت که پوست را درگیر می کند، مانند لوپوس یا آرتریت پسوریاتیک کمک می کند.
  • بیوپسی عضلانی: نمونه های بافت ریز برداشته می شوند و زیر میکروسکوپ بررسی می شوند. این آزمایش به تشخیص شرایطی که بر عضلات تأثیر می گذارد کمک می کند.
  • بیماری آرتریت چیست

آرتریت چگونه درمان می شود؟

درمان به علائم، سن و سلامت عمومی شما بستگی دارد. همچنین بستگی به نوع ورم مفاصل شما و میزان شدت آن دارد. یک برنامه درمانی برای هر فرد با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی او تنظیم می شود.

هیچ درمان قطعی برای بیماری آرتریت وجود ندارد. هدف درمان اغلب محدود کردن درد و التهاب و کمک به اطمینان از عملکرد مفصل است. برنامه های درمانی اغلب از دو روش کوتاه مدت و بلند مدت استفاده می کنند.

با استفاده از محصولات ارتوپدی نظیر انواع قوزک بند طبی، دورگردنی طبی، ران بند طبی و مچ شست بند طبی می توان به پیشگیری از تبدیل شدن یک آرتریت ساده با آرتریت مزمن کمک نمود.

بیماری آرتریت چیست

درمان های کوتاه مدت عبارتند از:

داروها: تسکین کوتاه مدت درد و التهاب ممکن است شامل مسکن هایی مانند استامینوفن، آسپرین، ایبوپروفن یا سایر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی باشد.

گرما و سرما: درد ممکن است با استفاده از گرمای مرطوب (حمام یا دوش آب گرم) یا گرمای خشک (پد حرارتی) روی مفصل کاهش یابد. درد و تورم ممکن است با سرما (کیسه یخ پیچیده شده در حوله) روی مفصل کاهش یابد.

بی حرکتی مفاصل: استفاده از آتل یا بریس می تواند به استراحت مفصل کمک کند و از آسیب بیشتر محافظت نماید.

ماساژ دادن: ماساژ سبک عضلات دردناک ممکن است جریان خون را افزایش داده و گرما را به عضله بیاورد.

همچنین با استفاده از انواع کیسه آب گرم و پک سرد و گرم و یا حتی ماساژور برقی می توان به راحتی این درمان را برای عضلات دچار آرتریت فراهم آورد.

تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS): درد ممکن است با استفاده از دستگاه TENS کاهش یابد. این دستگاه پالس های الکتریکی خفیفی را به انتهای عصب در ناحیه دردناک می فرستد. این کار سیگنال های درد به مغز را مسدود می کند و درک درد را تغییر می دهد.

طب سوزنی: این درمان، استفاده از سوزن های نازکی است که در نقاط خاصی از بدن وارد می شود. ممکن است ترشح مواد شیمیایی طبیعی و تسکین دهنده درد ساخته شده توسط سیستم عصبی را تحریک کند. این روش توسط یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی دارای مجوز انجام می شود.

درمان های طولانی مدت بیماری آرتریت عبارتند از:

داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs): این داروهای تجویزی ممکن است بیماری را کند کرده و مشکلات سیستم ایمنی مرتبط با بیماری را درمان کنند. نمونه هایی از این داروها عبارتند از متوترکسات، هیدروکسی کلروکین، سولفاسالازین و کلرامبوسیل.

کورتیکواستروئیدها: التهاب و تورم را کاهش می دهند. این داروها را مانند پردنیزون می توان به صورت خوراکی یا تزریقی مصرف کرد.

درمان با اسید هیالورونیک: این مایع مفصلی است که به نظر می رسد در افراد مبتلا به آرتروز تجزیه می شود. می توان آن را به مفصلی مانند زانو تزریق کرد تا به تسکین علائم کمک کند.

عمل جراحي: بسته به اینکه کدام مفاصل درگیر شده اند، انواع مختلفی از جراحی وجود دارد. گزینه های جراحی ممکن است شامل آرتروسکوپی، فیوژن یا تعویض مفصل باشد. بهبودی کامل پس از جراحی تا 6 ماه طول می کشد. برنامه توانبخشی بعد از جراحی بخش مهمی از درمان است و می تواند برای کامل تر شدن با استفاده از انواع محصولات ارتوپدی ترکیب شود.

کلمه کلیدی: بیماری آرتریت

 

0
دیدگاه‌های نوشته

*
*

تماس با ما